Search

Šta treba da znate o hemoroidima?

Medically approved

Hemoroidi su čest zdravstveni problem koje karakterišu otečeni krvni sudovi unutar analnog kanala ili oko anusa. Oni mogu biti unutrašnji, locirani unutar analnog kanala, ili spoljašnji, koji se nalaze oko analnog otvora. Hemoroidi su rezultat patološkog povećanja analnih jastučića, koji pomažu u održavanju kontinencije puneći se krvlju da bi se zatvorio rektum. Kada dođe do poremećaja ovog procesa, jastučići se mogu povećati i izazvati nelagodnost, iako hemoroidi generalno nisu štetni.

Hemoroidi su rasprostranjeni, a studije pokazuju da ih ima oko 4,4% opšte populacije, mada neke studije navode stope i do 40% [1]. Oba pola su podjednako pogođena, a najčešće se pojavljuju između 45. i 65. godine. Oko 50. godine života, otprilike polovina ljudi će imati hemoroide. Uobičajeni simptomi uključuju rektalno krvarenje, svrab, bol, pojavu mukozne tečnosti i fekalno prljanje. Krvarenje je obično svetlo crveno i bezbolno, primetno tokom ili nakon pražnjenja creva. Zanimljivo je da ovo stanje kod više od polovine osoba sa hemoroidima može biti asimptomatsko.

Kao što smo rekli, postoje dve vrste hemoroida. Spoljni hemoroidi su vidljivi kao otečena kvrga blizu analnog otvora, koja je često bolna zbog visoke koncentracije receptora za bol u tom području. Unutrašnji hemoroidi su obično bezbolni i nisu vidljivi osim ako nisu prolapsirani. Mogu dovesti do bezbolnog krvarenja. Obe vrste hemoroida mogu postati trombozirane, formirajući bolne krvne ugruške unutar hemoroida.

Pravilna dijagnoza od strane lekara je ključna zbog sličnosti simptoma hemoroida sa drugim ozbiljnim zdravstvenim stanjima. Dijagnoza obično uključuje fizički pregled, koji može uključivati inspekciju anusa i rektuma ili digitalni rektalni pregled. Za unutrašnje hemoroide, endoskop – mala cev sa svetlom i kamerom – može se koristiti za njihov pregled.

Smatra se da se hemoroidi javljaju zbog oslabljenog vezivnog tkiva u analnim jastučićima, što dovodi do proširenja krvnih sudova. Stanja koja povećavaju abdominalni pritisak ili izazivaju pomeranje analnih jastuka na silu, kao što su opstipacija, trudnoća, hronična dijareja, ciroza sa ascitesom, gojaznost i analni odnos, povezani su sa nastankom hemoroida.

Kada se govori o lečenju, prvo se preporučuje promena životnog stila. To podrazumeva povećanje unosa vlakana (25 do 35 grama), uzimanje više tečnosti, izbegavanje naprezanje tokom pražnjenja creva i poboljšanje analne higijene. Vlakna se nalaze u izobilju u povrću, voću, celim žitaricama, mahunarkama, orašastim plodovima i semenkama. Postepeno povećanje unosa vlakana može pomoći u ublažavanju nadimanja i gasova.

Naravno za lečenje se koriste i brojni lekovi. Kreme, masti i supozitorije koji se mogu nabaviti bez recepta, a koji sadrže sastojke poput cinka, kortikosteroida, anestetika i fenilefrina mogu pružiti privremeno olakšanje. U teškim slučajevima ili kada prvi tretmani ne uspeju, mogu biti neophodne nehirurške procedure kao što je podvezivanje hemoroida ili njihovo hirurško uklanjanje što se naziva hemoroidektomija. Ovi tretmani nose rizik od recidiva, ali i bola nakon procedura.

Razumevanje hemoroida i različitih pristupa lečenju je od suštinskog značaja za efikasan tretman. Pojedinci koji imaju uporne simptome treba da traže profesionalni medicinski savet kako bi istražili najbolje opcije lečenja prilagođene njihovim potrebama, obezbeđujući olakšanje i poboljšan kvalitet života.

[1] Johanson JF, Sonnenberg A. The prevalence of hemorrhoids and chronic constipation. An epidemiologic study. Gastroenterology. 1990 Feb;98(2):380-6. doi: 10.1016/0016-5085(90)90828-o. PMID: 2295392.