Gojaznost je složeno stanje na koje utiče kombinacija genetskih faktora, okruženja i ponašanja. Među genetskim faktorima, gen koji se zove SH2B1 igra ključnu ulogu u regulisanju unosa hrane i potrošnje energije, prema nedavnoj studiji. Mutacije u SH2B1 genu su povezane sa gojaznošću, dijabetesom tipa 2 i steatotičnom bolešću jetre povezanom sa metaboličkom disfunkcijom, ranije poznatom kao nealkoholna masna bolest jetre.
Studija je istakla dejstvo SH2B1 unutar paraventrikularnog hipotalamusa, regiona mozga koji je uključen u regulaciju krvnog pritiska i ravnotežu tečnosti. Istraživači su takođe otkrili da neuroni koji eksprimiraju SH2B1 komuniciraju sa neuronima u moždanom stablu, u regionu važnom za energetski balans, održavanje težine i ponašanje vođeno emocijama. Ovo neuronsko kolo, kada je stimulisano, potiskuje apetit kod miševa. Suprotno tome, utišavanje neurona koji eksprimiraju SH2B1 dovodi do gojaznosti, naglašavajući značajnu ulogu gena u regulaciji težine. Studija je dalje otkrila da SH2B1 poboljšava BDNF/TrkB signalizaciju, put kritičan za razvoj i zdravlje mozga. Poremećaji u ovoj signalizaciji mogu doprineti gojaznosti i metaboličkim bolestima, potencijalno pogoršanim upalom povezanim sa povećanjem telesne težine.
Zbog svega toga, gen SH2B1 može biti meta za lečenje gojaznosti. Za razliku od popularnih lekova za mršavljenje kao što su Ozempic ili Mounjaro, koji aktiviraju GLP-1 receptore i mogu imati neželjene efekte, čini se da je povećanje aktivnosti SH2B1 sigurnija opcija [1].
